POWRÓT DO FLORENCJI

Po powrocie artysty do Florencji (1500) władze miasta zleciły mu (1502) namalowanie Bitwy pod Anghiari, przedstawiającej jedno z 2 słynnych w dziejach miasta zwycięstw (1440). Wraz z zamówioną u Michała Anioła Bitwą pod Casciną miały stanowić dekorację przeciwległych ścian w Sala del Maggior Consiglio (Sali Wielkiej Rady) Palaz-zo delia Signoria. Nieukończone, znane tylko z fragmentarycznie zachowanego kartonu malowidło przestało istnieć podczas przebudowy pałacu w latach 60. XVI w.

W drugim okresie florenckim artysta malował także obrazy religijne, m.in. Madonnę z wrzecionem (Ermitaż, Petersburg) oraz portrety, w tym najsławniejszy portret wszech czasów Monę Lisę (Giocondę — od nazwiska sportretowanej, Luwr, Paryż). Podczas drugiego pobytu w Mediolanie, kiedy miastem rządzili Francuzi, Leonardo da Vinci zamierzał wykonać konny pomnik pozostającego w służbie francuskiej G.G. Trivulzia. Z tego okresu pochodzą m.in. 2 sławne obrazy artysty z Luwru: Św. Jan Chrzciciel oraz Anna Samotrzeć (Matka Boska z Dzieciątkiem, św. Anną i barankiem). W 1517 na zaproszenie króla Francji, Franciszka I de Valois, malarz zamieszkał na zamku Amboise. Zmarł 2 V 1519 w Cloux koło Amboise.

Leonardo da Vinci